پژوهشگر تاریخ اسلام در واکنش به وارد گردن شبهه به اصل شهادت حضرت زهرا (س) اظهار کرد: دلیل واردکردن برخی خرافات و شک و شبهه‌های مختلف در موضوع شهادت حضرت زهرا(س)، شانه خالی کردن مخالفان اهل‌بیت از عمق فاجعه شهادت این بانوی بزرگوار است

در قلمرو حوزه‌های وسیع شعر دینی این سؤال مطرح است که: «از فاطمه چه باید بگوییم و چگونه باید بگوییم؟» دو سؤالی که کاملاً به هم پیوسته هستند؛ این چگونه گفتن هم شامل ساختار و بافت‌های بیان در مورد حضرت زهرا(س) و هم فرم و شکل و قالب‌ها است.

حجت‌الاسلام والمسلمین محمدعلی مهدوی‌راد؛ نویسنده و قرآن‌پژوه در گفت‌وگو با خبرنگار ایبنا، درباره شخصیت و سیره آن حضرت، بیان کرد: ما اطلاعات خیلی ریز، دقیق و گسترده از زندگانی حضرت زهرا (س) نداریم و آگاهی ما در همین حد معروف است.

ریاحین ـ تاریخ نشان می‌دهد که فاطمه در حال حیات پدر بیمار نبود و هیچ نوشته نمی‌گوید زهرا علیها السلام در آن ایام بیمار بود[1] او کاملاً سرحال و با نشاط بود ولی پس از مرگ پدر رنجور و پژمرده و گریان بود و تحمل رنج جدائی پدر برای او سخت دشوار بود و برای همین بود که چون خبر مرگ خود را از پدر شنید لبخند زد او مردن را بر زیستن بدون پدر شادی خود می‌دانست. اگر بعد از وفات پدرش برخورد یاران پیامبر با او

ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﻬﺎﻱ ﺑﺎ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺍﻧﺒﻴﺎء ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎء ﺍﻟﻬﻲ ﺳﻤﺖ ﻣﻌﻠﻤﻲ ﻭ ﻣﺮﺑﻴﮕﺮﻱ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﺴﻞ ﺑﺸﺮﻳﺖ ﻭ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﻣﻌﺎﺭﻑ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻧﻔﻮﺱ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.